جرج رومرو کارگردان «شب مردگان زنده» و «طلوع مردگان» درگذشت

[ad_1]

زامبی‌ها را جرج رومرو با اولین فیلم بلند زندگی‌اش، «شب مردگان زنده»، به سینمای وحشت معرفی کرد. این فیلم تأثیرات عمیق سینمایی و اجتماعی داشت و بسیاری، از جمله رابین وود، آن را نقدی جدی بر کاپیتالیسم می‌دانند. سازنده‌ی این فیلم دیشب در آرامش مرد اما میراثش در سینمای وحشت زنده و همیشگی است.

جرج اندرو رومرو، استاد صاحب‌سبک سینمای وحشت و خالق «شب مردگان زنده» و «طلوع مردگان»، شب گذشته یک‌شنبه 16 ژوئیه (25 تیر) «بعد از نبردی کوتاه اما سرسختانه با سرطان ریه» از دنیا رفت. خبر را خانواده‌ رومرو از طریق همکار و رفیق قدیمی‌اش، پیتر گانوالد، در اختیار تایمز قرار دادند. رومرو 77 ساله بود.

جرج رومرو، مردی که پدیده زامبی را به دنیای فیلم‌های ترسناک معرفی کرد، در حالی از دنیا رفت که همراه با همسرش سوزانا و دخترش تینا به موسیقی یکی از محبوب‌ترین فیلم‌های زندگی‌اش گوش می‌کرد: «مرد آرام»، اثر جان فورد.

فیلم ترسناک کم‌هزینه اما اثرگذار

رومرو به خاطر نویسندگی مشترک و کارگردانی فیلم «شب مردگان زنده» یکی از شمایل‌های ماندگار ژانر وحشت است و در یادها خواهد ماند. «شب مردگان زنده» فیلم بسیار مهمی است چرا که به نسل بعدی فیلم‌سازان ژانر وحشت، مانند توبی هوپر و جان کارپنتر و دیگران، نشان داد که خلق وحشت‌های عظیم در سالن‌های تاریک سینما نیازی به بودجه‌های عظیم و پروداکشن‌های بزرگ هالیوودی ندارد.

رومرو این فیلم را در اواخر دهه 60 میلادی و با 114هزار دلار ساخت و در زمان انتشار فیلم بیشتر منتقدان آن را کوبیدند، اما تماشاگران عاشقش شدند و فروش این فیلم سیاه‌وسفید در میان انبوه فیلم‌های رنگی غافلگیرکننده بود: «شب مردگان زنده» 50میلیون دلار فروخت و چنان تأثیر همگانی عمیقی گذاشت که به‌زودی تبدیل به پایه‌ی مکتبی نو در سینمای وحشت شد و زیرژانر زامبی از دل آن برآمد.

زامبی‌ها در نقد کاپیتالیسم

«شب مردگان زنده» باعث بحث‌های تئوریک جدی نیز شد. اگرچه رومرو زامبی‌ها را با الهام از داستان «من افسانه‌ام»، اثر ریچارد متیسن، خلق کرد اما رابین وود، منتقد و مورخ مشهور سینما صحنه‌های آدم‌خواری این فیلم را نقد کاپیتالیسم آمریکایی می‌داند و معتقد است زامبی‌ها در این فیلم نماینده‌ی کاپیتالیست‌ها هستند.

همه فیلم‌های جرج رومرو

خود رومرو با پنج دنباله‌ای که در ادامه‌ی «مردگان زنده» ساخت، برند سینمایی «مردگان زنده» (Living Dead) و «مردگان» را (The Dead) را به نام خود ثبت کرد و پیشگام مکتب زامبی‌سازها بود: «طلوع مردگان» یا سحرگاه مردگان (1978)، «روز مردگان» (1985)، «سرزمین مردگان» (2005)، «خاطرات مردگان» (2007)، و «بقای مردگان» (2009). او از 1962 که اولین فیلم کوتاهش را ساخت تا 2009 مجموعا 20 فیلم را کارگردانی کرد.

اما فعالیت‌های او در سینمای وحشت منحصر به زامبی‌ها نبود. در 1978 او فیلم خون‌آشامی «مارتین» را هم ساخت. دو فیلم Knightridgers در 1981 و سال بعدش «نمایش ترسناک» (Creepshow) که فیلمنامه‌اش را استیون کینگ نوشت اتفاقا بیش از فیلم‌های زامبی‌محورش مورد توجه قرار گرفتند. رومرو همکاری مشترک با داریو آرجنتو، دیگر فیلم‌ساز بزرگ سینمای وحشت را نیز تجربه کرد: «نیمه تاریک» (The Dark Half) در 1993 که داستانش باز هم از استیون کینگ بود، و «مشت‌زن» (Bruiser) در سال 2000. او همچنین قرار بود اولین قسمت «شر مستقر» (رزیدنت ایول) را هم کارگردانی کند، اما با تهیه‌کنندگان اختلاف نظر داشت و کنار کشید.

رومرو همواره یک فیلم‌ساز مستقل باقی ماند و هیچ‌وقت از ریشه‌های مستقل-از-هالیوود خود روی برنگرداند.



فیلم‌نت نیوز، رسانه به‌روز
اخبار روز سینمای ایران و جهان را در کانال تلگرام فیلم‌نت نیوز دنبال کنید

0

[ad_2]

لینک منبع